"Geçmiş zaman olur ki / Hayali cihan değer/ Bir an acı duyar insan belki / Sevmişse biraz eğer /Anlar ki geçenlerin / Rüyaymış hepsi meğer / Rüya olsa bile o günlerin / Hayali cihan değer..."  Necip Celal Andel  

Dünyadaki hikayemiz ne zaman başladı bilemiyoruz. Kesin olarak bildiğimiz bir şey var, o da insanlık tarihi boyunca değişmeyen ve değişmeyecek olan iki kavramın aile ve hane olduğudur. Dünyanın her yerin de şekli ve rengi ne kadar değişiklikler gösterse de, insan olmayı öğrendiğimiz ve mensubu bulunduğumuz sulbün devamlılığı için gerekenleri devşirip hayat hikâyemize başladığımız ilkokuldan evvelki mektep aile ve hanedir. Hepsi ayrı bir dünyaya açılan ve hepsi insana işaret eden insan yuvalarının sıra sıra, arkalı önlü dizilerek değerlerin ve hikayelerin antolojileri hükmünü taşıyan, beşeri münasebetlerin provalarını yapıp insan içine çıktığımız mekanlarda mahallelerdir.Mahalleler de her zaman ve her yerde olmuştur ve olacaktır. Ancak, mahalle sadece insanların ve hanelerin yekunundan mürekkep zamane mahalleleri gibi kemmiyet yığınları değildir. Eskiden vardı mahalleler… Kocaman bir aile gibi kalabalık ve geniş; ruhun, değerlerin ve insanların oturduğu, herkesin bir adının ya da lakabının olduğu ve kendine mahsus rütbe sistemi ile çalışan mahallerdi mahalleler.Mahalle insanların biriktirdiği hikayelerin, ruhun ve şahsiyetin billurlaştığı cemiyet içindeki hücreler gibiydi. Şehir denen vücudun uzuvlarıydı. Birbirine bağlı hatta sırt sırta ama birbirinden farklı karakterlere sahip canlı birer bünyeydi mahalleler.